Peygamber ve Peygamberlere İman

Allah, insana yeryüzündeki diğer canlılarda olmayan akıl ve vicdan yeteneklerini vermiştir. Bu yetenekler, insanın iyi ile kötüyü, doğru ile yanlışı ayırt etmesini sağlamaktadır. Ancak, zaman zaman insanlar bu yeteneklerini kullanmakta başarısız olmaktadır. Bu durumda Allah, onlara rahmetinin bir eseri olarak, insanlara sorumluluklarını hatırlatmak, buyruklarını bildirmek istemiştir. Bunun için de onlara peygamberler göndermiştir.

Peygamber sözcüğü Türkçe’ye Farsça’dan gelmiştir. Sözcük olarak Türkçe akrşılığı, habercidir. Dini bir terim olarak ise peygamber; Allah’ın insanlar arasından seçtiği elçisi ve habercisidir. Kur’an’da peygamber kelimesi yerine nebi ve resül sözcükleri kullanılır. Nebi sözcük olarak haberci anlamına, resül ise elçi manasına gelir.

Allah’ın peygamber ve onlarla birlikte kutsal kitap göndermesi, insanlık için büyük bir yardım ve lütuftur. Bu konuyla ilgili bir ayette şöyle denir: “Ant olsun ki içlerinden, kendilerine Allah’ın âyetlerini okuyan, (kötülüklerden ve inkârdan) kendilerini temizleyen, kendilerine Kitap ve hikmeti öğreten bir Peygamber göndermekle Allah, müminlere büyük bir lütufta bulunmuştur…” Yüce Allah, Peygamberler göndererek insanlara sorumluluklarını hatırlatmıştır. Bu sorumlulukların başında yaratıcısını tanımak gelir. Peygamberler, hayatı anlamlandırmada insanlara kılavuzluk etmişlerdir. inanmaları gereken konularda insanları aydınlatmışlar, Allah’a nasıl ibadet edeceklerini onlara öğretmişlerdir. Ayrıca insanın toplumdaki diğer bireylere ve çevresindeki varlıklara karşı da sorumlulukları vardır. Toplumun barış, huzur ve mutluluğa ulaşabilmesi ancak bireylerin bu sorumlulukları yerine getirmesine bağlıdır. Peygamberlerin bir görevi de insanları bu konularda bilgilendirmek ve yönlendirmektir. Onlar, insanlara uymaları gereken davranış kurallarını hatırlatmışlar ve öğütlerde bulunmuşlardır. Onlara bilginin ve doğruluğun aydınlığını göstermişlerdir. Bununla ilgili olarak Kur’an’da şöyle denir: “Sizi karanlıklardan aydınlığa çıkarmak için kuluna apaçık âyetler indiren O’dur…”

Peygamber, ilahî kitabı insanlara iletir ve açıklar.

Allah her topluma kendi içinden bir elçi göndermiştir. Bununla ilgili olarak Kur’an-ı Kerim’de “Her ümmetin bir peygamberi vardır…” denir. bu konudaki diğer bir ayet de “…her ümmete bir peygamber gönderdik…” şeklindedir. Bu ayetler, çok farklı dinlerin kaynağının sonradan değiştirilmiş ilahî bir mesaj olabileceğine işaret etmektedir.
Peygamberlere iman, İslam’ın iman esaslarından biridir. Allah’ın vahiy yoluyla insanlara buyruklarını bildirdiğine inanmak için, öncelikle peygamberlere iman etmek gerekir. Çünkü peygamber, Allah’tan vahiy alan ve onun mesajını insanlara ulaştıran kimseler olması gerekir. Bu kimseler ise, Allah’ın insanlar arasından seçtiği elçiler, yani peygamberlerdir. Allah’ın insanlara peygamber gönderdiğine inanmadan, ilahi kitaplar gönderdiğine de inanamayız. Dolayısıyla İslam’ın diğer inanç ilkelerine inanmak için, Allah’ın peygamberlere de iman etmek gerekir.
Kur’an, Allah’ın gönderdiği bütün peygamberlere inanmayı emretmektedir. Bu konuyla ilgili bir ayette “…Rableri tarafından diğer peygamberlere verilenlere, onlardan hiçbiri arasında fark gözetmeksizin inandık…” dememiz emredilmektedir. O hâlde, tüm peygamberlere inanmalı, onları sevmeliyiz.

Al-i İmran suresi, 164. ayet.
Zâriyât suresi, 56. ayet.
Hadid suresi, 9. ayet.
Yunus suresi, 47. ayet.
Nahl suresi, 36. ayet.
Bakara suresi, 136. ayet. Ayrıca bk. Bakara suresi, 285. ayet.