Doğru Olmak

Doğruluk, başta gelen ahlakî erdemlerden biridir. O, insanların birbirine güvenmelerini, aralarında sağlıklı bir iletişim ve dostça bir bağın oluşmasını sağlar. Bu nedenle de peygamberlerin sahip olması gereken ahlakî özelliklerin başında gelir. Onlar, söz ve davranışlarında asla doğruluktan ayrılmazlar. Kur’an’da peygamberlerin bu özelliği pek çok ayette dile getirilir. Bunlardan birinde İbrahim Peygamberden “*…Zira o, son derece doğruluk sahibi bir peygamberdi.” diye söz edilir. Yine Yusuf Peygamber’e “*Ey Yusuf, ey doğru sözlü kişi!…” diye seslenilir.

Peygamberler doğruluğu ilke edinme bakımından insanlara örnek olmuşlardır. Onlar, hiçbir zaman yalan söylememiş ve verdikleri sözleri daima yerine getirmişlerdir. Bu konuyla ilgili ayetlerden birinde İsmail peygamber hakkında “*..Gerçekten o, sözüne sadıktı…” denir. Doğruluk, peygamberlik görevinin bir gereğidir. Çünkü peygamberler, insanların inanmakta güçlük çekeceği yeni ve son derece önemli bir haber getirmektedir. O habere inanmak, insanların tüm inanç ve yaşamlarını yeniden biçimlendirmeye yöneltmektedir. İnsanların böyle bir habere inanmaları için, habercinin doğru sözlü olduğundan kesinlikle emin olmaları gerekir. Bu nedenle, özü söz doğru olmak, peygamberlerin ortak bir özelliğidir.

Peygamberler davranışlarında da doğruluk ve dürüstlükten ayrılmamışlardır. Geçimlerini dürüstçe çalışarak kazanmışlardır. Asla hileye başvurmamışlar, kimseyi aldatmamışlar ve hak ve adaletten ayrılmamışlardır. Onlar, Allah’ın “…doğru söz söyleyin.” emrine uymakta insanlara örneklik etmişlerdir.

*Meryem suresi, 41. ayet.
*Yusuf suresi, 46. ayet.
*Meryem suresi, 54. ayet.