Peygamberlerin ortak bir özelliği de günah işlemekten kaçınmaktır. Onların insanlarca güvenilir olması için dinen yasaklanan ve ahlaka aykırı olan davranışlardan uzak durmaları gerekir. Eğer onlar, bu tür davranışlardan uzak durmasalardı, insanlar onlara inanmazdı. Ayrıca onlara inanan kimseler de dinin ve ahlakın onaylamadığı davranışlarda bulunmayı normalmiş gibi değerlendirirlerdi.
Peygamberler, insanları iyiliğe ve doğruluğa çağırırlar. Onların bunu yaparken, iyi ve doğru olmayan davranışlar sergilemesi düşünülemez. Böyle bir durum, onların göreviyle çelişirdi. Çünkü peygamberlerin bir görevi de insanlara örneklik etmektir. Bu nedenle onlar, güzel ahlakla bağdaşmayan her türlü söz ve davranıştan uzak durmuşlardır.
Onlar da bir irade sahibidirler, iradeleriyle kötülük işlemeyi de seçebilirler. Ancak Allah’ın buyruklarını insanlara iletmek, açıklamak ve insanlara örneklik etmekle görevlendirilen peygamberlerin iradelerini kötü yönde kullanmaları düşünülemez. Onlar Allah’tan getirdikleri mesaja önce kendileri uyarlar.