İman, Muhammed aleyhisselamın Allahü teâlâ tarafından getirdiği emir ve yasaklara inanmak ve inandığını dil ile söylemek demektir.
İman, Amentü’de bildirilen altı esasa inanmak ve Allahü teâlâ tarafından bildirilen emir ve yasakların tamamını kabul etmek ve beğenmektir. Devamını oku »
Müslümanlığımız gereği, yapılması tavsiye edilen ilk işimiz, Allah’ın adıyla başlamak sûretiyle samimi ve Allah(cc) rızası için yapılan niyettir. Niyetler samimi olmadıkça, ibadetlerde gösteriş oldukça ilerleyemeyiz. Bu yüzden, ilkönce niyetimizi kontrol etmeliyiz.
İbadet etmek için fıkıh öğrenmemiz ve bilmemiz gerekir. (Fıkhı bilmeden ibadet eden, gece karanlıkta bina yapıp, gündüz yıkana benzer. [Hadis-i Şerif, Deylemi])
Bütün farzlar, vacipler, sünnetler ibadettir. Namaz, oruç, zekat, hac, rızık temin etmek, zikretmek, yardım etmek, haramdan sakınmak, helali talep etmek, dua etmek, din kardeşinin sıkıntısını gidermek, Kur’an okumak, ilim öğrenmek, ilim öğretmek gibi Allah için yapılan her şey ibadettir.
İnsanların en çok ibadet edeni, en çok Kur’an okuyandır. [Hadis-i Şerif, Deylemi]
Kıyamette kulun ilk sorguya çekileceği ibadet, namazdır. Namazı düzgün ise, diğer amelleri kabul edilir. Namazı düzgün değilse, hiçbir ameli kabul edilmez. [Hadis-i Şerif, Taberani]
İbadetlerdeki feyzi, bereketi, lezzeti almak ve yaşamak istiyorsak Fıkıh öğrenmeliyiz. Bu sitenin amaçlarından biri, fıkıh öğretmektir. Fıkıh ise, bütün dini bilgileri kapsayan en büyük İLİM’lerden biridir.
Ben cinleri ve insanları, ancak bana kulluk etsinler diye yarattım. [Zariyat,56]
İbadet kulluktur. Mademki yaratılış amacımız Allah’ı bir ve tek bilip, ona kulluk etmektir, o zaman ne duruyoruz ? Devamını oku »
İbadet, Yüce Rabbimiz olan Allah(cc) ‘ın, vermiş olduğu nimetlere karşı kulluk vazifelerimizi kapsayan genel bir fıkıh terimidir. Yerde ve gökte bulunan herşey Allah’ı tesbih ederler, onu zikrederler, her bir mahlukun ve eşyanın zikri farklı olabilir. Sonuçta istikamet tevhid’dir. Bir ve tek olan Allah’a şükretmek, emir ve yasaklarına uymaktır.
De ki: Şüphesiz benim namazım, kurbanım, hayatım ve ölümüm hepsi âlemlerin Rabbi Allah içindir. [En’am,162]
Neden yapılan ibadetler, alemlerin rabbi için ? sorusuna, bütün nimetleri veren, bizi yaratan ve tek hükümdar olan Rabbimizin aklımıza gelmesi güzel bir cevap olur.
İbadet, Allah için yapılırsa faydalı olur. Aksi halde, kişinin kendi zararına olur. Nitekim, riya olan işte hayır yoktur. (Birileri görsün, bilsin diye, gösteriş amacıyla yapılan ibadetler riya kapsamındadır)
Okunuşu
Bismillâhirrahmânirrâhîm.
Elemtere keyfe feale rabbuke bieshâbifîl elem yecal keydehüm fî tadlîl. Ve ersele aleyhim tayran ebâbîl. Termîhim Bihicâretin min siccîl. Fecealehüm ke asfin me’kûl.
Anlamı
Rahman, Rahim olan Allah’ın adıyla.
Rabbi’nin, fil sahiplerini ne hale getirdiğini görmedin mi? Onların tuzaklarını boşa çıkarmadımı? Onların üzerine damgalanmış taşlar atan ebabil kuşlarını gönderdi. Onları yenilmiş ekin gibi yaptı.
Okunuşu
Bismillâhirrahmânirrâhîm.
Kul yâ eyyühelkâfirûne, Lâ a’büdü mâ ta’büdun velâentüm âbidûne mâ a’büd. Vela ene mâabedtüm. Velâentüm âbidûne mâabüd Leküm dînüküm ve liyedîn.
Anlamı
Rahman, Rahim olan Allah’ın adıyla.
De ki: Ey kafirler! Ben sizin kulluk ettiğinize kulluk etmem. Siz de benim kulluk ettiğime kulluk edenler değilsiniz. Ben sizin kulluk ettiğinize kulluk edecek değilim. Sizde benim kulluk ettiğime kulluk edecek değilsiniz. Sizin dininiz size benim dinim bana.
Hz. Peygamber (s.a.s)’in müsriklerle yaptigi büyük ve en önemli savaslarindan birisi. Uhud savasindan iki yil sonra, Hicret’in besinci yilinin sevval ayinda (23 subat 627) Medine’nin kuzeyinde cereyan etmistir. Devamını oku »
Hicret’in üçüncü yilinda Uhud dagi civarinda müsriklerle yapilan savas.
Hz. Ali (as) hicretten 23 yıl önce Receb ayının onüçüncü gününde Mekke´de Kaabe´nin içinde dünyaya geldi. Babası Ebu Talib annesi Esat Kızı Fatime´dir. 6 yaşında iken Peygamberimiz onu kendi evine götürdü. Terbiye ve himayesini bizzat kendisi üstlendi. Hz. Ali (as) Peygambere ilk iman getiren kimsedir. O her zaman Hz. Peygamber (saav) ile beraberdi.
Yolcu, seyyah, konuk, davet veya ziyaret sebebiyle birinin evine giden; hane halkından olmayıp geçici bir süre için eve uğrayan kimse. Müsafir, Arapca “sefere” kökünden türetilmiş olup, “mufa’ale” kalıbında ism-i faildir. Kelime anlamı, “yolculuğa çıkan kimse”dir. Türkçeye “misafir” şeklinde geçmiş olup, genellikle komşu, akraba ve arkadaş ziyareti yapanlar için kullanılmaktadır. Bu anlamın Arapça karşılığı “dayf”tır.
İslam’da müsafirliğin bir müddeti ve hukuku vardır. Her müslüman kendisine müsafir olarak gelen kimseyi üç gün ağırlamakla yükümlüdür. Bu müddet içerisinde, müsafirin rahat ettirilmesi için ev sahibi elinden gelen gayreti gösterir. Eğer müsafirlik üç günü geçerse ev sahibinin müsafiri konuk etmesi onun için bir sadaka niteliğindedir. Ayrıca, ev sahibinin sıkılıp onu kapı dışarı edinceye kadar müsafirin kalışını uzatması helâl değildir. Rasûlüllah (s.a.s.) bir hadisi şeriflerinde bu hususu şu şekilde dile getirmektedir:
Devamını oku »