Allah, insana yeryüzündeki diğer canlılarda olmayan akıl ve vicdan yeteneklerini vermiştir. Bu yetenekler, insanın iyi ile kötüyü, doğru ile yanlışı ayırt etmesini sağlamaktadır. Ancak, zaman zaman insanlar bu yeteneklerini kullanmakta başarısız olmaktadır. Bu durumda Allah, onlara rahmetinin bir eseri olarak, insanlara sorumluluklarını hatırlatmak, buyruklarını bildirmek istemiştir. Bunun için de onlara peygamberler göndermiştir.
Peygamber sözcüğü Türkçe’ye Farsça’dan gelmiştir. Sözcük olarak Türkçe akrşılığı, habercidir. Dini bir terim olarak ise peygamber; Allah’ın insanlar arasından seçtiği elçisi ve habercisidir. Kur’an’da peygamber kelimesi yerine nebi ve resül sözcükleri kullanılır. Nebi sözcük olarak haberci anlamına, resül ise elçi manasına gelir.